Najstarsze i najbardziej aktywne w dziejach wioski rody
Pewna grupa mieszkańców Wicynia tak często przewija się w dokumentach związanych z dziejami wioski, że bez obawy popełnienia błędu można ich uznać za najstarszych i najaktywniejszych obywateli opisywanej miejscowości. Spośród nich wywodzili się naczelnicy gminy, radni, inicjatorzy i animatorzy ważnych wydarzeń, sygnatariusze uchwał rady gminy, podań, skarg; księża.
Najczęściej, już od roku 1787 występują Kamińcy (Jan Kamiński – wójt w 1863; Marian i Piotr Kamińcy – radni w 1910), Kurkowie, Źrałkowie, Markiewiczowie (Jan Markiewicz – radny w 1910). Nieco później, od 1842 roku uaktywniają się Czakowie (Jan Czak – naczelnik gminy w roku 1890, radny w 1894; Jędrzej Czak – asesor gminy w roku 1890, 1894), Krupowie, Musztyfagowie, Zagrobelni (Franciszka i Wojciech Zgrobelni darowali grunt pod budowę kościoła w 1887), Zatorowie (Jedrzej Zator – brat zakonny w wicyńskim klasztorze bazylianów w 1842), Rachwałowie (Jan Rachwał – naczelnik gminy w 1909), Watrasowie (Jakub Watras – wójt w 1825), Skórscy (Donat Skórski – przełożony wicyńskich bazylianów), Bartoszewscy (Józef Bartoszewski – zastępca naczelnika gminy w roku 1890, 1896, Jan Bartoszewski – naczelnik gminy w 1909), Od roku 1894 bardzo licznie i często figurują w dokumentach wioskowych Baranowscy, Szczurowie, Gwoździowie.
Do starych rodów, chociaż mniej eksponujących się w życiu społecznym wioski należały również rodziny: Bździuchów (Błażek Bździuch pracował na folwarku bazylianów w latach 1785 – 1788), Chrzanów (właściciele gospodarstwa w 1824), Grendyszów (Stanisław Grendysz przeniósł się do Wicynia z Kropiwny w połowie XIX w.), Kłyszów (Wojciech Kłysz, właściciel gospodarstwa w 1824, ożenił się w 1829), Kowalskich (Jędrzej Kowalski był sygnatariuszem listu w sprawie budowy kościoła w 1863), Krupów, Ludwinów (Ignacy Ludwin miał gospodarstwo w 1787), Tatarzynów (Michał Tatarzyn, właściciel gospodarstwa, ożenił się w 1856 z Teklą Dańczuk, wdową po Bazylim Dańczuku), Dańczuków (Jan Dańczuk w 1897 był pełnomocnikiem gminy w rozmowach w starostwie w sprawie parafii).
